ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΙΤΙΣΗΣ ΠΡΟΝΥΜΦΩΝ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ

Oι προνύμφες πού προορίζονται γιά εργάτριες,τροφοδοτούνται κυρίως μέ τροφή πού παράγουν οι νοσοκόμες (τροφοί) μέλισσες από τούς υποφαρυγγικούς(hypopharyngeal glands) καί κάτω γνάθου αδένες( mandibular glands),άν καί μικρή ποσότητα γύρης τοποθετήται απ' ευθείας στά κελιά κατά τήν 4η και 5η ημέρα ανάπτυξης τού γόνου. Η τροφή γιά τόν γόνο αποτελείται από ένα καθαρό διαυγές συστατικό από τούς υποφαρυγγικούς αδένες,  πιθανώς αναμεμιγμένη μέ μέλι, πεπτικά ένζυμα, και το νερό, καθώς και ένα γαλακτώδες λευκό συστατικό, πού φαίνεται να είναι εκκρίσεις τών αδένων τής κάτω γνάθου, σέ ανάμιξη τών εκκρίσεων τών υποφαρυγγικών  αδένων.Οι προνύμφες τών εργατριών τρέφονται κατά 20% -40% από το λευκό συστατικό και 60-80% από το καθαρό συστατικό κατά τη διάρκεια των 2 πρώτων ημερών τής ζωής τους.Την τρίτη ημέρα, το ποσό της έκκρισης από τούς αδένες της κάτω γνάθου  πού τροφοδοτεί τήν ανάπτυξη των εργατριών μειώνεται, και το φαγητό τού γόνου προέρχεται κυρίως από τούς υποφαρυγγικούς αδένες.Mια πτώση στην διαφορετικότητα, και τήν ποσότητα της πρωτεϊνης πού τροφοδοτήται ο γόνος τών εργατριών, αρχίζει νά εμφανίζεται( Shuel andDixon,1959:Patel,Haydak, and Gochnauer,1960).

Λίγη γύρη και  μέλι τροφοδοτούνται απ 'ευθείας στίς προνύμφες, αρχίζοντας την τρίτη ή μετά την τρίτη ημέρα, με τήν περισσότερη τροφοδοσία γύρης νά γίνεται την 5η ημέρα  (Morton,1950;Jung-Hoffman,1966;Matsuka,Watabe,and Takeuchi,1973;Michener, 1974).

Οι ανάγκες για τροφή των προνυμφών δεν έχουν προσδιοριστεί με ακρίβεια, και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία τεχνητή διατροφή που μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως το μέλι και τήν γύρη (για επισκοπήσεις, βλέπε Doull,1977,and Chalmers,1980).

Παρ 'όλα αυτά, κάποιες πληροφορίες για τήν  βασική τροφή τών προνυμφών είναι διαθέσιμες από πειράματα, στα οποία, το ποσό της διατροφής ή της σύνθεσης τής διατροφής έχουν παραποιηθεί.Οταν οι προνυμφες τών εργατριών έχουν υποσιτιστεί, δηλ.παίρνουν λιγότερο από τό 65% τής κανονικής ποσότητας τροφής, η αναπτυξιακή αποτυχία είναι υψηλή,καί τό σμήνος έχει σάν αποτέλεσμα νά παράγει εργάτριες νάνους.Τέτοιος υποσιτισμός, και με αποτέλεσμα τήν νανοποίηση τών εργατριών, μπορεί να συμβεί επίσης  όταν το νέκταρ και η γύρη δέν επαρκούν στήν κυψέλη, όταν τά σμήνη  είναι άρρωστα, όταν  εκτρέφουν γόνο  νωρίς την άνοιξη καί τα σμήνη δέν έχουν αρκετό  πληθυσμό  εργατριών, καί όλοι οι παράγοντες που μειώνουν την ποσότητα ή την ποιότητα τής τροφής του γόνου  (Jay,1964b, and references cited therein).Οι ενήλικες μέλισσες μπορούν νά εκθρέψουν γόνο για σύντομο χρονικό διάστημα όταν τροφοδοτούνται με καθαρούς υδατάνθρακες γιά διατροφή, αλλά πρέπει να σπάσουν τούς  ιστούς τού σώματός τους, γιά να παράγουν την τροφή των προνυμφών, και οι εκολαπτόμενες μέλισσες έχουν χαμηλότερη ποσότητα  άζώτου στόν οργανισμό τους από ό, τι στά σμήνη πού εχουν πρόσβαση σέ αποθέματα γύρης ( Haydak,1935).Η βιταμίνη Β πυριδοξίνης και ινοσιτόλη απαιτούνται για την ανάπτυξη των προνυμφών, και όταν η πυριδοξίνη και η χοληστερόλη προστίθενται σε μία δίαιτα χωρίς βιταμίνες, η κανονική ανάπτυξη συνεχίζεται για τουλάχιστον τέσσερις κύκλους εκτροφής γόνου (Haydak and Dietz,1965,1972; Anderson and Dietz,1976).Oταν τροφοδοτούνται οι εργάτριες μέλισσες με βιταμίνη C , οδηγεί σε ένα υψηλότερο ποσοστό επιβίωσης γονου,παρά σέ σμήνη  από εργάτριες που έχουν στερηθεί  την βιταμίνη C ( Herbert,Vanderslice, and Higgs,1985). Tό νερό ειναι επίσης απαραίτητο γιά τήν σωστή ανάπτυξη τών προνυμφών καί τού γόνου(Petit,1963;Haydak,1970).Μολονότι τά λιπίδια γενικά δεν θεωρούνται σημαντικές θρεπτικές ουσίες για τα έντομα, μερικά από τα συστατικά  τών λιπιδίων τής τροφής τού γόνου είναι απαραίτητα για τη σωστή ανάπτυξη καί τήν εξέλιξή του.Οι προνύμφες πού προέρχονται από τροφή μέ απουσία λιπιδίων αυξάνει το σωματικό τους βάρος και αναπτύσσονται πιο γρήγορα από ό, τι οι προνύμφες πού τρέφονται κανονικά μέ τροφή γόνου, αλλά δίαιτες μέ πλήρη απουσία τών λιπιδίων, οδηγεί σε αυξημένο ποσοστό θνησιμότητας κατά το στάδιο της προ-νύμφης και επίσης αδυνατούν στην κατασκευή τού μεταξένιου περιβλήματος-κουκούλι ( Smith,1960;Petit,1963; Haydak,1970).Έτσι, η απομάκρυνση των λιπιδίων μειώνει διατροφικά συστατικά που περιορίζουν την ανάπτυξη,ρυθμίζοντας έτσι σέ ένα φυσιολογικό επίπεδο, πού είναι απαραίτητο για την μεταμόρφωση.Δύο από αυτά τα συστατικά έχουν ταυτοποιηθεί ως το λιπαρό οξύ 10-hydroxy-trans-2-decenoic acid (10-HDA), το οποίο παράγεται στούς αδένες τής κάτω γνάθου,(Mandibular Gland) και αντιπροσωπεύει περίπου 4% τής τροφής τού γόνου (Butenandt and Rembolt,1957;Barker et al.,1959; Callow,Johnston,and Simpson,1959),και οι στερόλες, ως επί το πλείστον 24-methylene cholesterol, η οποία αποτελεί περίπου το 0,25%  τής τροφής τού γόνου (Barbier and Bogdanovsky,1961).Η επαναπροσθήκη των συστατικών αυτών σέ τροφή χωρίς λιπίδια, εμποδίζει την ταχεία ανάπτυξη των προνυμφών και επιτρέπει την κανονική αναπτυξη και εκκόλαψη τών νέων μελισσών (Kinoshita and Shuel, 1975).Το καταπληκτικό στήν διαδικασία ειναι, τό ότι τό κάθε κελί, δέχεται τήν επίσκεψη πάρα πολλών διαφορετικών εργατριών τροφών για τήν τοποθέτηση τής κατάλληλης τροφής,διαβάζοντας η κάθε μία τήν ποιότητα καί σύνθεση τροφής πού άφησε η ποηγούμενη μέλισσα τροφός, γιά νά συνεχίσει να βάζει τήν σωστή τροφοδοσία,χωρίς λάθη.....                                                           "Παντα εν σοφία εποίησας...."

 .

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΗΣ DADANT

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ 12ΠΛΑΙΣΙΑΣ ΚΥΨΕΛΗΣ DADANT 

ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ.

Αφού υπάρχει στήν Ελληνική γή τόσο νέκταρ,τόση ηλιοφάνεια,τόσος πλούτος ανθέων καί καλλιεργειών,γιατί η παραγωγή μελιού νά μήν είναι η αναμενόμενη, αυτή πού θά έπρεπε νά είναι, καί τήν παραραγωγή μελιού νά τήν έχουν κράτη πού στερούνται τού φυσικού πλούτου ανθέων πού υπάρχει στήν Ελλάδα?Γιατί? Ενα μεγάλο γιατί?....Μήπως μείναμε πίσω?Μήπως αυτό πού χρησιμοποιούμε δέ είναι σωστό καί θέλει αλλαγή?Μήπως ο τρόπος διαχείρισης τών κυψελών είναι κουραστικός, καί ο άνθρωπος έχει κάποια όρια? Γιατί ο αναθεματισμός τής κυψέλης Ντάνταντ, πού όσοι παράγουν μέλι τήν χρησιμοποιούν,ακολουθώντας τήν περπατημένη τού μοναχού Ανταμ, πού γιά 70 χρόνια έδινε τροφή στό μοναστήρι τού Μπάκφαστ χωρίς κανένα πρόβλημα.Θά ήταν ανόητο, κάτι πού δέν δουλεύει καί δέν παράγει, νά συνεχίζει κανείς νά τό εφαρμόζει.Αυτή ήταν η σκέψη μου, όταν πίστεψα στήν κυψέλη αυτή, καί τήν θεωρία σ΄αυτόν τόν τρόπο μελισσοκομίας. Γιά αυτούς πού θέλουν νά δοκιμάσουν καί νά ακολουθήσουν τήν κυψέλη αυτή, θά προσπαθήσω σύντομα νά δώσω αυτό πού γνωρίζω γιά τήν κυψέλη Ντάνταντ καί τό είδος τής μελισσοκομίας πού ακολουθώ.

Η μελισσοκομική χρονιά αρχίζει τό Φθινόπωρο, Σεπτέμβρη μήνα,γιά τήν παραγωγή πληθυσμού ξεχειμωνιάσματος.Ο Δεκέμβριος πρέπει νά έλθει έχοντας 10 πλαίσια πληθυσμό στήν κυψέλη καί 20 κιλά τροφές.Αφαιρούνται 2 από τά παλιά πλαίσια τού

γονοθαλάμου, παίρνει ο μελισσοκόμος άν έχουν λίγο μέλι, αλλά σέ καμία περίπτωση

δέν τρυγάει τόν γονοθάλαμο.Στό κενό τοποθετήται κάθετο διάφραγμα γιά περιορισμό τού χώρου.Σέ εποχές παραγωγής μελιού,τό μέλι έρχεται από τά μισά πατώματα.Τοποθετήται πάνω από τόν γονοθάλαμο βασιλικό διάφραγμα, καί από πάνω πάει μισό πάτωμα.Οταν γεμίσει τό πρώτο μισό πάτωμα,τοποθετήται  πάνω του τό δεύτερο.Οταν μισογεμίσει τό δεύτερο,γίνεται αλλαγή μέ τό πρώτο,γιά νά μπεί τό μισογεμάτο πάνω από τήν γονοφωλιά καί νά τό απογεμίσουν,δίνοντας τήν ευκαιρία στόν μελισσοκόμο νά πάρει τό γεμάτο(τοποθετώντας μεταξί τών μελιτοθαλάμων διάφραγμα διαφυγής μελισσών),σέ 2 μέρες έχουν φύγει όλες οι μέλισσες από τό γεμάτο πάτωμα, καί χωρίς κανένα πρόβλημα,τό γεμάτο, αφαιρείται από τόν μελισσοκόμο.Οι μέλισσες συνηθίζουν νά αποθηκεύουν ακριβώς πάνω από τήν γονοφωλιά τους, πού αυτός είναι καί ο λόγος τής κατασκευής τών μισών πατωμάτων(μελιτοθαλάμων). Λόγω τού ότι τό πλαίσιο τού γονοθαλάμου είναι βαθύ,η αποθήκευση μελιού στό επάνω μέρος τού πλαισίου (στεφανώματα) είναι μεγαλύτερη,από ότι στήν κυψέλη Λανγκστροθ,από όπου περοέρχεται καί τό καλύτερο ξεχειμώνιασμα τού σμήνους.Ανεξάρτητα μέ τήν ποσότητα τροφών πού 

βρίσκονται στήν κυψέλη(γονοθάλαμο),τό Φθινόπωρο τό σμήνος τροφοδοτήται μέ

5-6 λίτρα σιρόπι 1:1 ζάχαρη-νερό,πού κατά τόν μοναχό Ανταμ βοηθάει νά σφραγιστεί

ότι απέμεινε, τό δέ υπόποιπο νά χρησιμοποιηθεί πρώτο από τις μέλισσες κατά τήν διάρκεια τού χειμώνα πρός αποφυγή δυσεντερίας.Αν κάποιο σμήνος χρειάζεται παραπάνω τροφές τό φθινόπωρο, τότε γίνεται τροφοδοσία παραπάνω.Απαραίτητα πρέπει νά απολυμανθούν τά σμήνη γιά Βαρρόα τόν Νοέμβριο μήνα.Από εκεί καί πέρα, τά σμήνη δέν ενοχλούνται έως τέλη Φλεβάρη.Ο Μάρτιος μπαίνει μέ μολύβι καί χαρτί γιά τόν μελισσοκόμο.

Η βασίλισσα έχει αρχίσει τήν γέννα προ πολλού, καί έχουν καταναλωθεί κάποια

πλαίσια τροφών, τά οποία δημιουργούν κενά καί παγίδα κρύου αέρα στήν γονοφωλιά.Οι βραδυνές ώρες τού Μάρτη είναι κρύες. Αρχές λοιπόν τού Μάρτη ξεκινάει η δουλειά,πρώτη επίσκεψη, αφαιρώντας τά άδεια πλαίσια ο μελισσοκόμος μαζεύει τό σμήνος εκεί πού καλύπτει τά πλαίσια,μεταφέροντας τό κάθετο διάφραγμα γιά περιορισμό τού χώρου, καί καταγράφει τήν δύναμη τής κάθε κυψέλης σέ πληθυσμό τροφές καί γόνο.Δεύτερη επίσκεψη,γίνεται η εξίσωση σμηνών(πούθά πεί, εντοπισμός καί προσορινός περιορισμός πλαισίου βασίλισσας, μεταφορά πλαισίων γόνου μέ τόν πληθυσμό τους,από τίς δυνατές στίς αδύνατες κυψέλες, χωρίς φόβο εμπλοκής,λογω τού ότι η όλη διαδικασία γίνεται στό φώς τής ημέρας), καί η αλλαγή βασιλισσών,αφού έχει γίνει προγραμματισμός βάση τής αξιολόγησης κάθε σμήνους,καί τού αριθμού βασιλισσών πού είναι διαθέσιμες νά μπούν στήν παραγωγή.Αφαιρούνται οι παλιές βασίλισσες μέ κλουβάκι,πού παίρνουν τήν θέση τής νέας(περισινής βασίλισσας) στό κυψελίδιο, η δέ νέα από τό κυψελίδιο μέ κλουβάκι επίσης,τοποθετήται στήν κυψέλη παραγωγής,έως τήν νέα βασιλοτροφία,πού οι παλιές τότε θανατώνονται,γιά νά τοποθετηθεί στό κυψελίδιο νέο βασιλοκελί.Οι αλλαγές γίνονται πάντα μέ λίγο ζαχαροζύμαρο στά κλουβάκια.Καλές παραγωγικές βασίλισσες παραμένουν στήν παραγωγή.Η αλλαγή γίνεται συνήθως στά 2/3 τών κυψελών τού μελισσοκομείου.Η εργασίες γίνονται μέ καλό καιρό έως 15-20 Μαρτίου,επίσης γίνεται  η πρώτη απολύμανση γιά Βαρρόα. Ο Μάρτης είναι λίγο ανάποδος μήνας. Τά σμήνη παραμένουν έτσι έως περίπου 10-15 Απρίλη,αποφυγή δυσεντερίας,Νοζεμίασης κατά τό δυνατόν,ο καιρός ζεσταίνει, τά σμήνη ξεκινούν τήν ανάπτυξη.Εχει μπεί στό πρόγραμμα η κηφηνοτροφία από τόν Μάρτιο,μέ κυψέλες επιλογής, βάζοντας κηφηνοκηρήθρα 2/3 ενός πλαισίου,στίς κυψέλες περιφεριακά τού γόνου,καί τροφοδοτώντας γύγη-σιρόπι,περιμένοντας τήν σφράγιση του κηφηνογόνου,γιά νά γίνει βασιλοτροφία(ο εμβολιασμός) μετά 23 ημέρες, ούτως ώστε νά υπάρχουν ώριμοι κηφήνες όταν οι νέες βασίλισσες τούς χρειαστούν. Η ανάπτυξη τού σμήνους γίνεται φυσιολογικά, τοποθετώντας βάση κηρήθρας ή χτισμένα πλαίσια περιφεριακά τού γόνου, ένα ή δύο, ανάλογα τού ρυθμού ανάπτυξης, αριστερά-δεξιά τού γόνου.Στό πρόγραμμα είναι τό χτίσιμο 3 νέων πλαισίων κάθε χρόνο,καί αφαίρεση 3 παλιών μαύρων κηρήθρων στόν γονοθάλαμο,γιά τήν ανανέωση κεριού καί υγείας τών μελισσών.Εβδομαδιαίος έλεγχος σμηνουργίας είναι απαραίτητος.Σέ περίπτωση ξεκινήματος βασιλοκελιών, ο μόνος ασφαλής τρόπος είναι, νά βρεθεί η βασίλισσα, καί μαζί μέ τό πλαίσιό της σύν 2-3 νά μπούν σέ 5πλαίσιο κυψελίδιο,καί νά μεταφερθούν μακρυά γιά 10 ημέρες, νά καταστραφούν τυχόν βασιλοκελιά στήν κυψέλη, καί νά ξαναγυρίσει στήν κυψέλη της μετά τίς 10 ημέρες αφού ο πυρετός τής σμηνουργίαςέχει περάσει, συνεχίζοντας τήν συλλογή μελιού χωρίς ζημία γιά τόν μελισσοκόμο.Αυτή η μέθοδος εφαρμόστηκε από τόν μοναχό Ανταμ μέ επιτυχία σάν μόνη ασφαλή λυση κατά τής σμηνουργίας.

Η τοποθέτηση μελιτοθαλάμου(μισού πατώματος),γίνεται όταν στόν γονοθάλαμο φθάσει το σμήνος νά συμπληρώσει 9 πλαίσια πληθυσμό,όχι αργότερα,διότι θά εκδηλωθεί τάση σμηνουργίας, καί μπαίνει, αφού πρώτα τοποθετηθεί βασιλικό διάφραγμα πάνω από τήν γονοφωλιά. Οταν γεμίσει δέν αφαιρείται, αλλά τοποθετήται β΄μελιτοθάμος από πάνω,όπως γράφω παραπάνω.Στήν νομαδική μελισσοκομία,η μεταφορά γίνεται μέ τόν ένα μελιτοθάλαμο πάνω από τήν γονοφωλιά,χωρίς καμία ενόχληση τής γονοφωλιάς.Σέ νεκταροέκκριση, ο μελιτοθάλαμος χτίζεται καί γεμίζει μέλι σέ 2 μέρες, ή καί σέ λιγες ώρες.Τά κεριά από τούς μελιτοθαλάμους κάθε χρόνο λιώνονται, γιά παραγωγή κεριού, καί οικονομία χώρου συντήρησης πλαισίων.Επίσης με τήν νέα κηρήθρα κάθε χρόνο, ο μελισσοκόμος μπορεί νά παράγει μέλι-κηρήθρα σέ θαυμάσια τιμή.

Πιστεύω πώς,η διαχείρηση τής κυψέλης Ντάνταντ είναι πολύ ποιό εύκολη από αυτές

τίς Λανγκστροθ, μέ ενιαίο γονοθάλαμο γέννας, καί λιγώτερη δουλειά γιά τόν 

μελισσοκόμο.Τό πρόβλημα είναι κατασκευαστικό,αλλά μία ματιά στήν γείτονα

Βουλγαρία, έχουν απ'όλα, έως ότου μάθουν καί οι Ελληνες κατασκευαστές, πώς 

"υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές πού κάνουν ....κυψέλες"!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΚΥΨΕΛΩΝ DADANT 12ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
ΤΕΤΡΑΚΥΨΕΛΙΔΙΑ- ΠΕΝΤΑΠΛΑΙΣΙΑ ΜΟΝΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ -ΓΥΡΕΟΠΑΓΙΔΕΣ
....ΟΛΑ...ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ......

ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ Dr EMOTO

Masaru Emoto's Rice Experiment

http://higherperspective.com/2014/01/scientific-proof-thoughts-intentions-can-alter-physical-world-around-us.htm

Ενδιαφέρον Youtube video....
Σέ 3 δοχεία τοποθετεί ρύζι καί νερό.Τό πρώτο δοχείο τό ευχαριστεί γιά ένα μήνα,τό δεύτερο
τό βρίζει, καί τό τρίτο δέ τού δίνει σημασία.Τά αποτελέσματα φαίνονται στό βίντεο..

Οταν ο Dr.Emoto ευχαριστεί τό ρύζι καί δέν μουχλιάζει, δίνοντας θετική ενέργεια στό περιβάλλον του, μεγαλώνει παιδιά κατά τόν ίδιο τρόπο επίσης μέ επιτυχία προσφέροντας καί σ'αυτά θετική ενέργεια, μήπως πρέπει νά εφαρμοστεί καί στήν μελισσοκομία γιά θετικά αποτελέσματα???Εδώ γεννάται ερώτημα!!!

ΠΟΛΩΝΕΖΑ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΡΟΑ

"Μέ χυμο Λεμονιού"!!!!!!!!!
ΗΡΘΕ ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ....

ptakdominik:
Hi!

I'm beekeeper from Poland.
"Bee Vital Hive Clean" is popular in my country.
Paper in bottom board after using BVHC in my opinion is similar to paper after application lemon juice+sugar.
I observed it also activates the cleaning instinct of the bees.


lemon juice+sugar
0,5 litre natural lemon juice + 0.5 litre sugar syrup (1:1) = 1 litre mixture
application: dribbling 50ml per hive (one box)
varroa drop week after application
I made 2.11 (no brood) experiment with lemon juice and control efficiency 9.11 with amitraz  fumigation.
Efficiency more 90%.

My experiment:

 varroa drop
                                      Hive1 (buckfast)       Hive2(carnica)
 lemon juice mixture

2.11                                 6                        2
3.11                               28                       22
4.11                               20                       16
5.11                               13                         8
6.11                                 8                         2
7.11                                 5                         1
8.11                                 3                         1
9.11                                 1                         0
suma                               84                      52

amitraz control
10.11                              12                       4

total drop                        96                        56
efficiency                  84/96=88%           52/56=93%
mean efficiency                           90.5%

Lemon Juice Mixture:
0,5l natural lemon juice +0,5l sugar syrup 50%= 1litre mixture per 20 hives, application dribbling method 50ml per hive (one box dadant-blatt) or 5ml per comb, mixture must be lukewarm and fresh




Now we (I and my friends in Poland) made big experiment with lemon juice (more 100 colonies), control in december dribbling oxalic acid.

I think, this is very simply, not harmful to bees, ecological method and also surprisingly effective.
In my opinion it work not only chemical ,it also activates the cleaning instinct of the bees.
In next year I will made multiple application lemon juice for yearlong controlling varroa.

best regards
Dominik

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ 

Της προηγούμενης

ανάρτησης

Dadant System of

Beekeeping

BY

C. P. DADANT

ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΨΕΛΕΣ

 Οπως αναδείξαμε στά προηγούμενα κεφάλαια, είμαστε  πλέον απολύτως σίγουροι οτι,οι μικρές κυψέλες παράγουν λιγώτερους πληθυσμούς από τίς μεγάλες κυψέλες, καί τούτο διότι, δέν επιτρέπουν τήν πλήρη ανάπτυξη τής γέννας μιάς βασίλισσας.Αυτό όμως δέν είναι όλο.

 Οι μικρές κυψέλες(μικρός χώρος) δημιουργούν μεγάλη τάση σμηνουργίας.Οι μικρές κυψέλες περιέχουν μικρές ποσότητες μελιού

γιά τόν χειμώνα,έχοντας δέ μικρότερους πληθυσμούς, η μελισσόσφαιρα είναι μικρότερη,θέτοντας έτσι, σέ μεγαλύτερο κίνδυνο τό σμήνος γιά ξεχειμώνιασμα.Οι μικρές κυψέλες, δέν δίνουν τήν δυνατότητα στόν μελισσοκόμο νά αξιολογήσει σωστά μία παραγωγική βασίλισσα, όταν αυτός επιθυμεί νά διαλέξει τήν καλύτερη, γιά αναπαραγωγή, λόγω περιορισμένου χώρου. Επίσης οι μικρές κυψέλες

παράγουν περισσότερες αλλά ποιό ελαφρές σμηνουργίες(μικρά σμήνη), σέ σχέση μέ τίς μεγαλύτερες κυψέλες.Χρειάζονται διαφράγματα βασιλισσών πάνω από τόν γονοθάλαμο, γιά τήν απομόνωση τών βασιλισσών από τόν μελιτοθάλαμο. Οι μικρές κυψέλες

έχουν μικρότερη βάση στήριξης από τίς μεγάλες, όπως καί γιά τήν παραγωγή μελιού πρέπει νά τοποθετηθούν πατώματα, πού θά πεί ύψος,δηλαδή, γιά νά φθάσει τό νέκταρ ψηλά χρειάζεται νά περάσει από στάδια μεταφοράς (σκάλας μελισσών),καθυστέρηση παραγωγής, ίσως δέ καί η εξάτμιση τού μελιού γιά ωρίμανση, νά γίνεται ποιό δύσκολα στίς μικρέςπαρά στίς μεγάλες κυψέλες.

 Είναι αλήθεια ότι, οι μικρές κυψέλες κοστίζουν φθηνότερα από τίς μεγάλες,πλήν όμως, συνήθως χρειάζονται τήν τοποθέτηση πατωμάτων, μέ τήν πιθανότητα σμηνουργίας τού σμήνους, καί τήν αγορά κάποιου αριθμού από αυτά γιά τίς ανάγκες τού μελισσοκομείου, οπότε η οικονομία είναι μικρόρερη από όσο φαίνεται.

Οι μικρές κυψέλες έχουν ευκολία στήν μετακίνησή τους, όπως καί ποιό εύκολα διαχειρίσιμες από γυναίκες γιά τόν  πολλαπλασιασμό σμηνών.

Από κατασκευαστικής πλευράς, η κοντή κυψέλη φτιάχνεται ποιό εύκολα,

χρησιμοποιώντας μία πλατιά σανίδα, σέ αντίθεση μέ τήν  βαθυά κυψέλη

πού θά χρειαστεί νά ενωθούν σανίδες μεταξί τους γιά τό απαιτούμενο πλάτος, καί τά εργοστάσια κατάσκευής αποφεύγουν χρονοβόρες διαδικασίες, βάζοντας κάτω τήν ανταγωνιστικότητα. Οι κυψέλες  Langstroth  κατασκευάζονται από ξυλεία 10 ιντσες φάρδος (περίπου 25 εκ.) ενώ οι Quinby-Dadant από 12 ιντσες(30,2 εκ) φάρδος(ενωμένη).

Τά τελευταία  χρόνια γιά χάρη οικονομίας, κατασκευάστηκαν γονοθάλαμοι, μέ 2 κοντά πατώματα,αντί γιά ένα βαθύ,χρησιμοποιώντας έτσι μικρού πλάτους ξυλεία γιά τήν ικανοποίηση ορισμένων εργοστασίων, μικρού κατασκευαστικού  κόστους. Τό αναφέρουμε γιά τήν ασκηση κριτικής από ορισμένους  κατασκευαστές.

Πολοί άνθρωποι, ιδοκτήτες σμηνών,( αντί μελισσοκόμων),νομίζουν ότι οι μέλισσές τους δέν τά πάνε καλά εάν δέν σμηνουργήσουν.

Γι αυτούς η μικρή κυψέλη είναι τό θαύμα, διότι οι αφεσμοί είναι πάρα πολοί.Οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι τό βλέπουν μέ άλλο μάτι.

 H μεγαλύτερη υπεροχή τής μικρής κυψέλης,στό μυαλό πολλών ανθρώπων, είναι η χαμηλή τιμή.Τί μπορούμε όμως νά πούμε γιά κάποιον αγρότη, πού κατασκευάζει αποθήκη μικρότερη απ'όσο θα χρειασθεί, γιά νά εξυπηρετήσει τίς ανάγκες του,στέγασης ζώων καί

τροφών? Οπως τό έθεσε καί ο Mr Langstroth : "Βάζοντας ένα μεγάλο σμήνος μελισσών σέ μία μικρή κυψέλη, είναι σάν νά τοποθετούνται δύο δυνατά άλλογα νά τραβήξουν ένα μικρό καρότσι, ή νά χρησιμοποιήται ένας μεγάλος καταράκτης νερού,γιά νά γυρίσει μιά μικρή φτερωτή νερόμυλου". Αυτές είναι οι ιδιότητες, καί οι περιορισμοί ενός μικρού γονοθαλάμου.

Από την εμπειρία που αναφέρεται παραπάνω, ο συγγραφέας έβγαλε τα ακόλουθα συμπεράσματα: Ο γονοθάλαμος πρέπει νά είναι μεγάλος, ενιαίος καί συμπαγής,εξυπηρετώντας μέ άνεση τήν αδιάκοπη γέννα μιάς γόνιμης βασίλισσας, μέ αρκετό χώρο αποθήκευσης  γιά τόν χειμώνα έως τήν άνοιξη,  μέ τίς απαραίτητες τροφές γιά τό σμήνος από μέλι καί γύρη γιά αναπαραγωγή.

Υπάρχουν μερικοί τρόποι αύξησης χωρητικότητος τής κυψέλης Langstroth. Μία 10πλαίσια κυψέλη μπορεί νά μεγαλώσει καί νά γίνει σχεδόν ίδια μέ τήν χωρητικότητα μιάς Dadant, τοποθετώντας από πάνω μισό πάτωμα μελιτοθαλάμου.Επίσης μπορεί νά τοποθετηθεί

δεύτερο πάτωμα γονοθαλάμου επάνω στόν πρώτο,όπως γίνεται.

 Στά πειράματά μας μέ τίς μέλισσες, διαπιστώσαμε τό γνωστό γεγονός γιά τόν πρακτικό μελισσοκόμο ότι, η μελισσόσφαιρα έχει τό σχήμα ακριβώς μπαλονιού κατά τό δυνατόν, καί ότι η γένα τής βασίλισσας ακολουθεί ακριβώς τό ίδιο σχήμα, ξεκινώντας από τό κέντρο τής σφαίρας,εκεί πού υπάρχει μεγάλος αριθμός μελισσών, γεννώντας καί πηγαίνοντας κυκλικά.Αυτό φαίνεται καθαρά όταν κανείς επιθεωρήσει ένα πλαίσιο γόνου,θά δεί τόν ποιό παλιό γόνο νά βρίσκεται στό κέντρο τού πλαισίου.

Αν αναλογιστούμε γιά λίγο τό τί δουλειά  χρειάζεται μιά βασίλισσα τήν περίοδο ανάπτυξης τού πληθυσμού  τής κυψέλης,γιά νά νεννάει έως καί 3000 αυγά ημερησίως,θά καταλάβουμε ότι κάθε λεπτό είναι πολύτιμο,καί δέν πρέπει νά χάνεται χρόνος.Εάν ξεκινήσει νά γεννάει

ακανόνιστα εδώ κι εκεί, τότε δέν θά μπορέσει ποτέ νά εξασφαλίσει έναν συμπαγή γόνο. Οταν είναι έτοιμη νά τοποθετήσει αυγό σέ κελί, βάζει τό κεφάλι της πρώτα εκεί πού νομίζει ότι είναι άδειο.Εάν τό βρεί καθαρό καί έτοιμο,τότε γυρίζει καί τοποθετήται γεννώντας τό αυγό, καί προχωράει γιά τό επόμενο δίπλα.Χωρίς συνέχεια γιά ώρες καί μέρες στό ρυθμό αυτό, δέν θά μπορούσε νά τροφοδοτήσει ποτέ τά πολυάριθμα κελιά μέ αυγά,αφήνοντας  καί μερικά κελιά άδεια.Ειναι λοιπόν μεθοδική στίς κινήσεις της γύρω στόν κύκλο, μέ ελάχιστο

χάσιμο χρόνου. Μία παλιά βασίλισσα χάνει τήν μεθοδικότητά της, καί τήν αντικαθιστούν.  Σέ ένα κοντό πλαίσιο, όταν  η βασίλισσα φθάσει στήν άκρη, βρίσκει ξύλο αντί γιά κελί, τήν ενοχλεί καί τραβάει αντίθετη κατεύθυνση. Εστω καί ένα διαχωτιστικό ξύλο εντός τού πλαισίου, βγάζει τήν βασίλισσα εκτός ρυθμού σέ τέτοιο βαθμό, πού νά τοποθετήσει αυγά, μονον στή μία πλευρά τού διαχωρισμού τού πλαισίου.

Οταν θά πρέπει νά πάει από τόν ένα όροφο στό άλλο, τότε χάνει πολύτιμο χρόνο. Τήν εποχή πού τό σμήνος αναπτύσεται καί η βασίλισσα δίνει πολλά αυγά, οι εργάτριες τής δίνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού γιά νά παράγει καί νά γεννάει αυγά, άσχετα αν τά αυγά

γεννηθούν μέσα σέ κελιά ή όχι.Μιά καλή βασίλισσα στό σμήνος μιάς σμηνουργίας, αφίνει τά αυγά νά γεννιούνται συνέχεια, τά οποία μπορεί νά δεί κανείς άν απλώσει κάτω από τό σμήνος ένα μαύρο ύφασμα καί τό τινάξει επάνω.Καλή βασίλισσα παγιδευμένη στήν φούχτα μας, σέ περίοδο παραγωγής πληθυσμού,αφίνει αυγά ανάμεσα στά δάχτυλά μας.

Γιά νά πάρουμε τό καλύτερο πού μπορεί νά δώσει μία βασίλισσα,θά πρέπει νά τοποθετηθεί σέ κυψέλη υψηλών προδιαγραφών, πού νά εξασφαλιζει δηλαδή τήν γέννα της, σέ όσο ποιό πολλά κελιά χωρίς χάσιμο χρόνου.Αυτό θά τό βρεί σέ γονοθαλάμους μέ μεγάλα πλαίσια,

πού θά μπορεί νά γεννάει μέ τίς ώρες χωρίς τό παραμικρό εμπόδιο.

Αν ερωτηθεί  κάποιος, γιατί μιά βασίλισσα γεννάει ποιό πολλά αυγά σέ γονοθάλαμο μέ μεγάλα πλαίσια, παρά σέ μικρούς γονοθαλάμους,καί μάλιστα όταν ο ένας είναι τοποθετημένος  επάνω στόν άλλο, μέ τήν απόσταση διαχωρισμού, η απάντηση βρίσκεται στήν παραπάνω παράγραφο. Τό ίδιο ισχύει καί στήν ερώτηση,γιατί δέν κατεβαίνει η βασίλισσα όταν ανέβει στόν επάνω όροφο νά γεννήσει.Ποιό εύκολα πηγαίνει σέ παραπάνω πάτωμα, παρά να ξαναγυρίσει στόν κάτω.

Εχοντας στήν διάθεσή της μεγάλο χώρο γέννας, σέ περιορισμένο αριθμό πλαισίων, ικανοποιώντας τήν διάθεσή της νά νεννάει μέ ευχαρίστηση, αυξάνει τόν πληθυσμό, χωρίς τάση σμηνουργίας.

Αυτή λοιπόν, είναι η εξήγηση του πλεονεκτήματος που βρήκαμε, καί τά αποτελέσματα, μέ  αυτούς τούς μεγάλους γονοθαλάμους, σε σύγκριση με τούς μικρούς.

Ασφάλεια Ξεχειμωνιάσματος

Τό πλεονέκτημα τών μεγάλων γονοθαλάμων, δέν είναι μόνον η εξασφάλιση μεγάλων σμηνών τήν κατάλληλη εποχή (συλλογής μελιού),τό σμήνος βρίσκεται επίσης σε καλύτερες συνθήκες διαχείμασης. Η μελισσόσφαιρα τόν χειμώνα ,στό κέντρο τού γονοθαλάμου,καλύπτει 4 έως 8 πλαίσια πληθυσμό.Ο όγκος τών μελισσών δέ, περίπου 7ίντσες(17-18 εκ.)διαμέτρου. Αυτό θά πεί ότι,τό βάθος τής σφαίρας στό πλάσιο φθάνει τις 8 ιντσες( 20 εκ.),ξεκινώντας 1 ιντσα ( 2.5 εκ) από τό επάνω μέρος τού πλαισίου.Αυτό θά πεί ότι, σέ πλαίσιο βάθους 10.5 ιντσες(26.5 εκ περίπου),η μελισσόσφαιρα θά ξεκινάει σέ βάθος 3.5 ιντσες (8,5-9 εκ.) από τό πάνω μέρος τού πλαισίου. Στό βαθύ πλαίσιο οι μέλισσες ίσως νά έχουν αποθηκεύσει 4-5 ιντσες(10-12 εκ) μελιού στό επάνω μέρος τού πλαισίου(στά  στεφανώματα).Στά ρηχά πλαίσια, στό ίδιο σημείο,η τοποθέτηση μελιού δέν ξεπερνάει τις 3 ιντσες(7,5 εκ.).

Ο βαθύς γονοθάλαμος γιά τόν λόγο αυτό, είναι ποιό ασφαλής, όταν τό σμήνος βρεθεί σέ δοκιμασία εβδομάδων κρύου, αποκλεισμένο.Ανεβαίνοντας σιγά-σιγά η θερμοκρασία, καταναλώνουν τό μέλι πού βρίσκεται από πάνω τους πρώτα, εφ 'οσον δέν τούς είναι εύκολη

η πρόσβαση στό μέλι, πού βρίσκεται στό πίσω μέρος τού πλαισίου μακρυά από τήν σφαίρα.

 Η θεωρία αυτή, ξανά, δίνει μία εξήγηση γιά τό καλύτερο ξεχειμώνιασμα τών μελισσών, σέ μεγαλύτερη κυψέλη. Διαπιστώσαμε δέ,αμετάβλητη τήν σύγκρηση, όταν τά σμήνη δοκιμάστηκαν σέ βαρύ χειμώνα.

Dadant System of

Beekeeping

BY

C. P. DADANT

EDITOR OF THE AMERICAN BEE JOURNAL,

REVISER OF "THE HONEY BEE," AUTHOR

OF "FIRST LESSONS IN BEEKEEPING," ETC.

*3r

AMERICAN BEE JOURNAL

 HAMILTON, ILLINOIS, 1920

 Small Hives

As we have shown in the preceding chapter, we ascertained

positively that small hives produce less bees than large ones,

because they do not allow full scope to the queen for her breeding.

But this is not all. Small hives cause  much swarming. Small

hives contain a scant amount of honey for winter. Small hives,

being less populous, their cluster is in greater danger in winter.

Small hives do not enable the apiarist to recognize the best

or most prolific queens, when he wishes to select breeders,

since they are in a reduced space. Small hives cast more but

lighter swarms than large ones. Small hives require queenexcluders

over the brood chamber to keep the queen out of the

supers. Small hives have a smaller base of support than larger

ones, have to be tiered higher for honey capacity, cause a higher

climb to the honey-laden bees and are probably more difficult to
ventilate than larger ones.

It is true that small hives are cheaper than large ones.

But as they often have to be tiered higher and are more prone

to cast swarms, it takes a greater number of them to supply

an apiary. So the economy is  much less than would appear.

Small hives, however, have the advantage of being easier

to carry to the cellar and back, easier to transport from one

apiary to another, easier for  women to handle in making

increase.

An advantage in the manufacturing of the shallow hive

which has had great weight with manufacturers of hives is that

it may be made of narrow widths of lumber, since the standard

Langstroth brood chamber may be cut out of 10 inch stοck

boards, while the Quinby-Dadant brood chamber has to be made

of lumber over 12 inches wide, which is  now very scarce, or be

pieced together with a tongue and groove joint. This has been

made less objectionable by placing the tongue and groove near

the top of the brood chamber, where it is covered by the strip

that supports the telescope cover.

Of late years, in a view of economy, even shallow brood

chambers have been made in two pieces. As this use of narrow

lumber is likely to continue, there is probably little manufacturing

advantage in the shallower hive. We mention it only because

of the criticism expressed by some manufacturers.

Many people, bee owners, rather than bee keepers, do not

think that their bees are doing well if they do not cast swarms.

For such people the small hive is a boon, for the swarms are

numerous. Commercial beekeepers view the matter in a different light.

The greatest excellence of the small hive, in the minds of 

many people, is its low price. But what would  we say of a

farmer  who built a barn insufficient to accommodate more than

one half of his live stock, hay and implements? As Mr. Langstroth

put it: "Hiving a large swarm of bees in a small hive may

be compared to harnessing a powerful team of horses to a baby

wagon or wasting a noble water-fall in turning a petty waterwheel."

These are the qualities as well as the limitations of the

small brood chamber.

 From the experience mentioned above, the writer came to

the following conclusions:

A large brood-chamber should be compact, sufficient for

all the requirements of the best queens and for supplying all

the honey that a populous colony needs for winter and spring,

as well as pollen for breeding.

There are several ways to increase the capacity of the

Langstroth hive. A 10-frame hive may be increased to very

nearly the proper capacity, equal to that of the Dadant, by

adding a shallow story super such as we use for extracting.

The hive may also be doubled by adding a full story on top.

In our experiments with bees, we ascertained a fact wellknown

to the practical beekeeper: the cluster is, as  much as

possible, in the shape of a ball; the laying of eggs follows a

similar plan; the queen begins in the center of the cluster, where

the most bees are congregated, and lays her eggs in a circle

around that center. This is very clearly evidenced when one

examines a comb of brood, the older brood always being at the

center.

If we stop to think a few moments of the work which is

required of the queen, in order that she may lay more than

3,000 eggs per day during weeks in succession,  we will readily

comprehend that she must not lose  much time. Should she lay

her eggs without method, here and there, she would be unable to

fill the cells with regularity and celerity. When she is about to

lay, she thrusts her head into a cell that she believes empty.

If that cell is clean and ready for an egg, she inserts her abdomen

in it, lays the egg and proceeds to another cell. Without

a regularity continued for hours and days together, it would be

impossible for her to supply the numerous cells with eggs, so

as to leave few empty. She is therefore regular in her actions

and goes around the circle with but little loss of time. A very old queen fails in this regularity and should be superseded.In a shallow frame, when she reaches the edge of the comb,

the queen finds wood instead of cells. This disturbs her and

often causes her to retrace her steps and go the opposite way.

Even only a cross bar, in a frame, will throw a queen out of

direction so thoroughly that she may put brood only on one

side of this bar. When she has to go from one story to another

she again loses a serious amount of time. When the season is

on for her active laying, she is fed so plentifully by the workers

that her eggs are produced and protrude from her abodmen,

whether she is able to lay them in cells or not. A good queen,

in a swarm, will often drop eggs in such number that they may

be noticed if the swarm is shaken upon a black cloth. A queen,

imprisoned in the hand, during the period of active laying,

will often leave eggs between our fingers. So if  we would get

the best service out of a queen,  we must put her in a hive which

will give her the greatest facility for finding cells without too

 much search. This is to be found in a brood-chamber with

large combs, where the queen may lay for hours without being  ,turned away from her routine by obstructions of any kind.When  we wonder why a queen lays a greater number of eggs,in a brood-chamber with few combs of large size, than in two

or more shallow brood-chambers, superposed over one another,

with a bee-space between each of them, the explanation is found

in the above statement. The same thing explains why, when a

queen has once gone into an upper story to lay, she hesitates to

return. She is more likely to go up into a third than to come

back into the first. But when she has ample room, on a limited

number of combs, to satisfy her propensity to lay, she is  much

more likely to be contented and there is more egg-laying, a larger

increase of population, with less swarming.

This, then, is the explanation of the advantage which

 we found in results, in those large brood-chambers, as compared

with shallow ones.

Safety in Wintering

The advantage of the large brood-chambers is not only

in securing larger families at the right time—a large force for

the harvest—it is found also in better wintering conditions.

The winter cluster of bees occupies a sphere-shaped space,

in from four to eight frames, in the center of the brood-chamber.

This cluster of bees is perhaps on an average 7 inches in diameter.

This means that, in a frame measuring eight inches in depth,

the cluster will probably be within an inch of the top. In a

frame measuring lO,5 inches in depth, the cluster will be 3,5

inches from the top. In the deeper frame, there may be 4 or 5

inches of honey, placed by the bees at the top of the combs.

In the shallower frame, under similar conditions, there will

not be  much more than three inches of honey in the same position.

 The deeper hive is therefore safer for wintering, if our bees are

compelled to remain clustered in the same spot for a number

of weeks, in very cold weather. As heat ascends, they will be

able to eat the honey above them when they would not be able

to eat honey at the end of the combs, away from the cluster.

This theory, again, is an explanation of the better wintering of

bees in the larger and deeper hive, which we found invariable

whenever a hard winter made a test of comparative conditions.